Travel Like Makria

I believe I can fly :))) 9 ay geçmiş ... Tembelmişim, öyle doğru ki ne söyleyebilirim.. Ama birilerinin gelip beni silkelemesi, böyle dosdoğru yüzüme söylemesi gerekiyordu, öyle de oldu ! Bu iyi bir şey galiba . Aslında draftlar ile dolu bilgisayarım zira yazdım durdum her gittiğim yerde sayfalarca. Çünkü bir şeyi tarif etmenin en iyi şekli onu hissettiğin an yaşadıklarını dile getirmek. O zamandan bu zamana öyle çok şey oldu ki... İnsan her şeye alışıyor diyorlar, benimkisi bir alışma mı yoksa kabullenme süreci miydi bu meçhul...  Kabul etmek her şeyi kolaylaştırıyor; zihnin, vücudun uyuşuyor...Karar alma mekanizmanı hızlandırıyor; çünkü aslında karar alan sen değilsin, koşulsuz kabul edensin... Bir 'evet', 'tamam' ya da 'anladım' diyorsun... Zaman geçiyor. Tehlikeli bir şey, hissizleşiyorsun. Şimdi ise yazma zamanı. O zaman tarihe not düşelim . I believe I can fly !!! https://www.youtube.com/watch?v=GIQn8pab8Vc

Neresinden başlasam ki. Aslında bu seyahat rüyası her şeyin çıkış noktası oldu... Öyle spiritüel biri değilim gayet planlı, programlı biri oldum hep, hele ki yola çıkıyorsam ama bu seyahat diğerlerinden farklı. Bir planım yok, bir yol arkadaşım da yok .. Planın kendisi yolda olmak :) Neden ilk seyehat Norveç mi ? Çünkü aslında bana ilham veren şey ilk önce Oslo'yu rüyamda görmemdi. İş arkadaşım Bekir'e anlatmıştım yolda giderken, 'Kızdaki vizyona bak rüyasında Oslo'ya gidiyor' diye geyiğimi yapmıştı. Sonra günde 3-4 saat uyuduğum, yoğun çalıştığım bir dönemde rüyamda Norveç'teydim ama nerde olduğumu bilmiyordum, bir ormanda yürüyordum, her tarafta kar vardı, üzerimde kahverengi bir parka, hava soğuktu ama hiç üşümüyordum. Burnuma çok güzel bir koku geliyordu, büyülenmiş gibi kokuyu takip ediyordum. Sonra bir anda uyandım. Baş ucumdaki bilgisayarı açtım biletimi aldım ve geri uyudum. Bir ara telefonuma baktığımı hatırlıyorum. Bir arkadaşım sormuş ne yapıyor...